30 Kasım 2012 Cuma

FİSYON


Fisyon, nükleer parçalanma. Bu olayda büyük miktarda 
enerji açığa çıkar. Bölünme tepkimeleri atom bombalarının yapımında ve nükleer santrallerde enerji üretiminde kullanılır.
Örneğin uranyum 235 nötron bombardımanına tutulur. Bombardımanda uranyum mevcut nötronlarından birini kaybetse bile karasız bir hal alır ve bu tepkime zincirleme reaksiyona girerek madde kendini parçalar. Ardından baryum 142 ve kripton 91'e dönüşür. Bununla birlikte üç nötron salar ve yüksek miktarda gamma ışıması yapar. Bu yaklaşık 25.000 ton kömürün enerjisine eşittir. Fisyon tepkimelerinde açığa çıkan enerji nükleer reaktörlerde kontrollü olarak kullanılarak enerji elde edilebilir. Ayrıca açığa çıkan alfa ve gama ışınları bilimsel deneylerde kullanılır.
Fisyon tepkimesinde açığa çıkan nötronlar ortamdan uzaklaştırılmazsa tepkime zincirleme devam eder.

26 Kasım 2012 Pazartesi

Allah Belamı Verdi Bence

3 lü koltuğa tek başıma ayaklarımı uzatmış, bacaklarımada battanite almış vaziyette tv izleyip, izlerken de tv 
konuşup zaman zaman gülüp eğlenip bazı bazı hüzünlenip, sonrada yaşlı teyzeler gibi kendimi kenidme 
acırken buluyorum Allah belamı verdi galiba demi :/

21 Ekim 2012 Pazar

pazartesiye başlarken

Bazen anlamak, anlamlandırmak bir sebep bulmaya çalışmak anlayamamak anlamladıramamak, sebep bulamamak..

İşin içinden çıkamamak..Aciz bir yaratık olduğun gerçeğinin yüzüne çarpması, hayatta istediğin herşeyin olamayacağı gerçeği ile karşılamış olmak çok acı mı desem, kötü mü desem, garip mi desem, ne desem de anlatsam... 

Bazen yok bazen değil genelde güçlü hissediyorsun ama öyle birşey ki bu elinden hiç birşey gelmiyor. Evet seni ilgilendiren bir olay ama senin olaya dahil olabilmen için olaya konu kişinin sana giriş izni vermesi gerekiyor..

Yine buhranlarda en sevdiği ve yaşadğı şehire sonbahar gelmiş sefa gelmişken ve de yağmurlar ile gelmişken artık uyurken üşüyor ve camı kapatıyorken karışık karmakarışık bi halde 

3 Ekim 2012 Çarşamba

Rubai

Ezeli sırları ne sen bilirsin ne de ben
Bu muammayı ne sen okuyabilirsin ne de ben
Perde ardında sen ben dedikodusu var amma…
Perde kalktı mı ne sen kalırsın ne de ben..


Hayyam

10 Eylül 2012 Pazartesi

saint petersburg-2

Saint petersburg da orta halli bir hostelde ve olayların merkezine yakın biryer bakıyorsanız bu kesinlikle Soul Kitchen Jusnior Hostel olmalı Allam hala bu kadar ucuza bu kadar güzel bir de kaldığıma inanamıyorum ruslar bu hostel işini iyi biliyorlar avrupalılara onbasar yani o derece hem ucuz hem kaliteli..STB de 2 tane Soul kitchen diye hostel var junior olan sonradan açılmış 2 şube Nevski caddesi üzerinde moika sokağında bulunuyor.Bina çarlık döneminde soylu bir ailenin yaşadığı bir binaymış daha sonraları sovyet zamnında parti binası olarak kullanılmış sosyalizm gidincede özelleştirme ile bugünkü hostel sahibine satılmış bir süre boş kalmış daha sonrada adam binanın kendine ait olan katını hostele çevirmiş. Sahibi olan adamla tanışmadım ama karısı ile tanıştım karısı dediğimde 20-23 yaşlarında saçları rastalı beline kadar olan çok hoş bir kadındı açıkcası ilk gördüğümde evli olup hostelin sahibi olabileceği aklımın ucundan bile geçmezdi sanırsınki macera peşinde bir üniversite öğrencisi..




















İlk kaldığımız gece pilmeni rus mantısı yaptık Orda çalışanların organize ettiği bir yemek pişirme toplantısı tabi bunlar hiç bir ekstra ücret olmadan hostelin kendi imkanları ile satın alınan malzemeler yada gönüllü insanların getirip bıraktığı malzemelerin toplamından yapilan bir yemek oldu etli mantarlı sebzeli peynirli olmak üzere 4 çeşit mantının hamurunu rus erkekler yoğurdu fransız, güne afrikalı, meksikalı, belçikalı, irlandalı, amerikalı,arjantinli,filandiyalı, uzak doğulular ve biz türkler kimimiz soğanları doğradık kimimiz sebzeleri kestik... ektik biçtik yaptık bir güzel afiyetle de yedi.. aynı günün gecesinde de hep birlikte dışarı çıkıp yakınlardaki bara gidip eglendik sohbet muhabbet bizi görse millet kaç yıllık arkadaşlar bunlar derler ama hepimiz birbirimizi tanıyalı 1-2 gün olmuş kimi dünya turuna çıkmış bilmem kaçıncı durağı imiş STB kimi bir köprüyü geçip komşuyu ziyaret gelmiş(filandiya), kimi sadece STB için gelmiş ben gibi, kiminin STB den başlayıp moğalistana kadar uzayacak olan transsibirya turunun ilk durağı burası. İşte burası öyle bir yerdi insan hep böyle olsun istiyor valla hep gezsin yeni yeni insanlara kültürlere bulaşsın konuşsun bilsin görsün istiyor.. Nefes alıp yaşadığımı hissettiğim anlardır seyahatte olduğum zamanlar..


























Sabah kalktım Neva manzaralı yatağım ucundan nehre bakıp kaderde Puşkine komşu olup Dostoyevskinin Raskolnikovu kimi köprülerinden koşarak geçmek varmış güzel duygular hissetmiş olmakan dolayı çok mutluyum..

















Artık bildiğin Saint Petersburglu olmuştuk hadi bi Nevskiye çıkalım yürüyelim zaten heryan ayrı bir tarih, tarihi eser  illa bir liste istiyorsanız


Hermitage

St Isaac
Kazan Kathedrali
Peter and Paul Fortrees
Russian Museum
Church of the Saviour
Naval Museum
Puşkin Evi
Bot Turu
Ve gecede barlar

Bu klasik gezen turistler için 2-3 lük bir rota olabilir ama şehri yaşamak orda yaşayanlar şehri anlamak ki benim herzaman tercihim bu yönededir hep mutlu ayrılmışımdır bu yüzdende..


Neyse akşam üzeri gecen sene Moskova seyahtim sırafında tanıştığım devamında İstanbulda da görüştüğüm sevgili dostum Sergey de iş gereği Saint Petersburgda imiş onunlada görüşme fırsatı bulabildiğim işin ayrıca mutlu oldum.. Efes İstanbul diye iran asıllı garson kızların çalıştığı bir lokantada akşam yemeklerimizi azeri semi sweet bir şarapla yiyip içtikten sonra ver elini STB barları ver elini Russian Standart marka yada Altay marka sek rus votkaları allam gece hava o kadar çok soğuk ve yağmur yağıyordu ki ancak vodka ile ısınabilir ve yağmurdan şikayetçi olmaktan vazgeçebilirdim herhalde normalde yağmurda ıslanmaktan nefret eden biri olduğum için:) vodka geceyi kurtardı valla.. Hiç te çarpmadı artık aman kontrolü yaban ellerde yitirmeyeyim diyip bilinç altıma yolladığım sinyallerden mi yoksa içkiye olan dayanıklılık seviyemin artımış olmasından tevveli midir nedir çakır keyfin üstüne çıkmadan bol bol güle eğlene sokaklarda yagmurda ordan oraya koştura koştura sabaha karşı biz arkadaşımla hostelimizin yolunu Sergey de hotelinin yolunu tuttu tabi kaldığımız yeri biz anlata anlata bitiremiyip parasından da ve ucuzluğundan da bahsedince merak edip geldi gördü o da tastikledi iyi bulmuşsunuz dedi:) Ee bulduk dedik ne diyelim..


Velhasıl son gecemizide tam gider ayak hostele gelen yeni sevgili olmuş bir çift türk genci ile geçirelim dedik iyi de etmişiz türk türkü her yerde buluyor arkadaş.. STB de çok ünlü bir bara gittik eskiden çamaşırcı mıymış neymiş bir hiskayesi varmış işte içinden koca koca su borularının falan  geçtiği bir bara gittik Allam dans pistini görmeniz lazım maşallah rus kızları 2 metre bacak minnacık etekleri ile dans ediyorlar hiç anlayamadım nasıl vücutlarını alıştırmışlar o sogukta bu kadar ince giyinmeye taktire şayan görüyorum şahsen.. Hafta içi bir gün olduğundan bar saat 2 gibi kapandığı için çıktık açık biryerden biralarımızı aldık haydiii Hermitage meydanına yürüyelim güneşin doğuşunu izleyelim dedik kafamızda güzel.. Bardaki shotlara sizin gözününüzün önünde tekila ve vodka dolduruyorlar öyle malzemeden falan çalmak yok Türkiye deki gibi adam gibi içtiğinizi anlıyorsunuz neyse Hermitage a vardık duvar dibinde bir saksofoncu allam bu kadar mı güzel çalınır ya atım kendimi yere sırtüstü boylu boyunca uzandım gökyüzü berrak yıldızlar allatan bir saksafonla fon müziği yapan bir adam sanki bir romanının bir filmin içine düşmüş gibiyim saç tellirimin uçuna kadar mutluluğu huzuru yaşamı hissettiğim ender anlardan biri olarak hayatıma damgasını vuran eyyy gece eyy doğan güneş ne kadar da güzelsin.. 



















Bu resim sizce de Starry Night Over The Rhone tablosuna benzemiyor mu 

Bu da böyle bir gezi deneyimiydi gezin valla hayat gezince güzel..


Ne Desem Bilemedim Valla...

Hep kendime kızıyorum saçmasapan insanların hayatıma girmesine, girmiş bulunmasına, ezelden var olanların hala hayatımda olmasına ve bunları hala barındırıyor olmama tahammül edemiyorum. Diğer pek çok insan gibi defolup gitmek istiyorum. Sizi çok iyi anlıyorum diğer insanlar.. Ben de sizdenim. Valla bir yer olsa da toplanıp gitsek ucuz vizesiz falan ne güzel olur..

O kadar çok sinirleniyorum ki sinir hastası olduğumu düşündüm. Zaten öylesin diyende vardır ama en son 3 tırnağım dibinden sökülmüş kanadığını hissetmezken yada vuravura göğüs kafesimin morarmış olduğunu ne bilim kanayan dirseğimi tutam tutam yolduğum saçlarımı atarken sol bacağıma ayak tırnak ucuma kadar giren kramp ile kalmam sinirlenin gözüm dönüyormuş ama arkadaş döndürüyorlar yahuu bi beni bana bırakın anasını satayım ben sadece kendimden sorumlu olmak istiyorum sadece ben kalayım fazla kalabalık etmeyin gölge etmeyin açılın bi nefes alayım nedir bu yaa bir insan hayatına bu kadar da tecavüz edilmez ki ama bak işte salaklık bende ben izin veriyorum sil at kes at hepsini çek git ne halt ederlerse etsinler sananeee..diyorum diyorum ama nereye kimi bırakıp gidicem keşke insan beyni ile düşündüğü herşeyi taaam herşey çok oldu ama pek çok şeyi kalbi ile de yapabilseydi o zaman ne kadar da kolay olurdu herşey.. Bu sefer de madem herşey bu kadar kolay olacaktı ne işimiz var dünyada herşey çok sıkıcı olabilirdi ol dediğim olsaydı derdim kesin derdim sizi bilmem ama ben derdim.. 

Ne bileyim arada bir geliyorlar işte sabırlı bir insanken o son damla çok geliyor taşıyamıyorum hassas bir terazi zerre kaçınca tüm dengeler bozuluyor mülayim oluyor namülayim.. ikizlerim ne de olsa hava grubuyum dengeyi tuturmak kolay olmuyor 


Garip bir yazı oldu ilk cümleye bakıyorum bir de son cümleye grafiksel olarak pek bir eğlenceli.. Ama bazen gerçekten çok kızıyorum öyle saçmasapanlar ki bilemiyor insan ne menem bir pislik olduklarını nereden bilebilinebilinir ki zaten hele benim gibi her gördüğüne yok ya iyidir hiç öyle şey yapar mı deyip güvenirsen olacağı bu aksini beklemek salak olur ki yeter bu kadar salaklık ettiğim uyaaaannnn uyaaannn da kendine gel


Bu durumun vehametini anlatmaya yeter aslında


16 Ağustos 2012 Perşembe

saint petersburg part1

Bir şehir ki ince ince en ufak ayrıntısına kadar ilmek ilmek sanat ile işlenmiş.. STByi tek bir cümle ile tanımlayın deseler bunu söylerim herhalde.. Temmuzun ortasında White Night lara yetişcem diye koştur koştur Balkanlar turundan dönüp ertesi gün STB ye uçtum üniversiteden birlikte seyahat etmeyi hayal ettiğim kız arkadasımla kız kıza:)).. Tabi 2012 temmuz inanılmaz bir sıcak hava var istanbul da STB giderken gayet etekli metekli yazlık kıyafetlerimizle uçaga bindik gece 00,20 de tek bir uçuş var sabahın köründe orda oluyorsunuz Russian havayolları ile malum THY fiyatları çok yüksek tamam rus hava yollarını uçakları hala çok kötü engebelli bir yolda brodway araba ile gidiyormuş hissiyatına kapılıyor insan ama yine ulaştığı yer itibariyle eglenceli bir yolculuk gece uçmak ayrı güzel İstanbulun makyajlı hali dillere destan zaten.. bir de güneşin doğuşunu gök yüzünden izlemek harika..

Pulkovo havalimanına saat 5,30 surlarında indik pasaport kontrolu ki polis hiç birşey sormadan damgayi basıyor en kolay geçilen sınırlardan biri artık rusya havalimanın da indik ki bir soğuk bi kıyamet berbat yağmurlu puslu bir hava allam hemen bi wc bulup kalın pantolon yagmurluk şal desteği alıp havalimanından çıktık saat 6 gibi havalimanın hemen önündeki tek otobüs durağında 28 rubleye Moskovskaya metro istasyonuna otobüsler var zaten bir metro istasyonuna ulaşmak şehre ulaşmış olmak demek.. Dip not dünyanın en derin metrolarından biri sankt petersburgda bulunuyor her bisi ayrı şaheser metro istasyonları..



Moskovskayadan bindiğimiz metroya Plenernaya da iniyoruz ki daha önceden couchsurfing den bizi evinde misafir edecek olan Alexanderin evine ulaşalım diye.. Evi bulduk ki ne bulalım kocaman bir site bir göz oda :D sovyet dönemi evleri hep böyleymiş burda kocam kocaman binalar minik minik apartman daireleri hiç bize göre değil alışmışız standart 3+1lere gerçi bu da değişmeye yüz tuttu malum son zamanların göz bebeği 1+1 ler ve yanlız yaşama cool takılmalar falan var.
 Alexander i sabahın köründe uyandırmış olduk neyse ki od a işe gidecekmiş 9 gibi eşyaları bırakıp Türkiyeden gelirken bizden rica ettiği Kars peyniri de dolaba koyup sabah kahvelerini içip attık kendimiz sokaklara ..
...
metroya atlayıp Newskiprospekt de indik bu kocaman uzun bir cadde hemen hersey bu cadde üzerinde ve yan bağlantı yollarında yukardan başlayınca sırası ile Kazan kathedralini St Isaaci ve de Hermitage müzesi ve Rus müzesini falan görüp tüm turistik aktiviteleri yapabiliyorsunuz müzer ücretleri Türkiye ile benzer  ama öyle bir günde falan bitmiyor anlatması kolay gezmesi uzun yerler bitmiyor gez gez hele Hermitage bir girdik içeri bi bakmışız akşam olmuş bunlar müzeyi kapatıyor hadi çıkın diyollar biz şok daha 3 katı gezecektik diyoruz orda burda geziyoruz ama biz de bir açlık bir yorulma bir bitap düşme sormayın gitsin saate bir bakıyoruz ki olmuş akşamın 10nu ama sanki öglen 2 güneş o kadar tepede yani ölmüş bir şekilde Alexanderin evine gerisin geri dönüyoruz Biz Alexander a Türkiye yi anlatıyoruz o bize çocuk döneminin SSCB sini yakın tarihimizde neler olmuş neler bitmiş neler ne çabuk değişmiş...Couchsurfing deneyimlerimizi paylaşıp hoş sohbet edip bir deliksiz uyumuşuz ki sormayın gitsin. Ertesi günde sabah Alexanderla evden çıktık evin yedek anahtarını da aldık tüm gün o işten gelene kadar yorulursak eve geliriz belki diye.. Neyse botla nehir turuna katıldık bir sürü bilgiler veriyorlar nehir  turu boyunca ama herkes turist olmasına rağmen sadece rusça anlatım var çat pat ruscamlar birşeyler çıkarmaya çabaladım ama çok başarılı olamadım tabiki. Bot turu 1,5-2 saate yakın sürüyor 500 ruble fiyat verdiler ama pazarlık yapabiliyorsunuz başka yerde 400 dedim tamam 400 ver dediler ulan tüh keşke 300 deseymişim dedim içimden.. yooo içimden diil gayet dışımdan söyledim ama fiyatta anlaşmıştık sonuç itibariyle.. Bot turundan sora yine daldık sokaklara cafelere hediyelik eşya satan küçük dükkanlara günü akşam ettik diycem ama saat itibariyle akşam ettik yoksa tepede hala güneş var ama biz yorgun bitkin eve döndük marketten alış veriş yapıp sevgili alexandera akşam yemeği süprizi yaptık ki o da arkadaşının arabasını ödünç almış gelmiş bizi arbayla normal turistlerin arayıp bulamayacağı şehrin sakinlerinin bildiği güzel ve daha niş yerlere götürdü bağlantı köprülerinde durup şehri izledik gece ışıklandırması ile daha güzel bir görünüme bürünüyor STB tabi gezdiğim yerlerin tarihini anlatması da ayrı bir güzellik kattı işe yorulmadan rahat rahat gezdik gördük işte bu yüzden bir yere gideceksem eğer o şehrin lokal insanları ile tanışmak birkaç günü onlarla geçirmek şehiri daha ii anlama oradaki hayatın daha içine girebilme şansı veriyor insana.. 
2 gece Alexander da kalmayı yeterli görüp daha önceden newski de ayarladığımız hostelimize geçtik ki ne geçelim burayı ayrı bir başlık altında anlatmak istiyorum :))

15 Ağustos 2012 Çarşamba

Hegel-Mevlana

Hegel ile Mevlâna arasında beş yüz küsur yıl var. 

Hegel’in iki ciltlik Mantık kitabı (Logic)1812-1816 

arasında yazılmış, Mesnevi 1256-1273. Divan-ı Kebir 

(Külliyat-ı Şems) daha da eski, 1244; Hazretin Tebrizli 

derviş Şems ile münazaralsından oluşur. İslam 

dünyasında diyalektik düşüncenin piri olarak tanınan 

Mevlâna, Hegel’in öncüsüdür. Nitekim, Hegel, 

'Phanomenologie des Geistes' isimli eserine 

Mevlâna’dan alıntılar eklemiş, “mükemmel Celâttin 

Rumi” tanımıyla ululadığı düşünürün Tevhid 

açıklamasının “en saf ve ulvi açıklama” olduğunu 

teslim etmiştir. 


Tevhid’in, Arapça vahdet ‘ten yani “bir olmak”tan geldiği düşünüldüğünde, tevhid ile sentez arasındaki anlam birliği netleşse gerek... 

Mevlâna’nın kabaca çevirdiğim şu dizelerini mütalaa edin: “maden iken öldüm, bitki oldum/ bitki iken öldüm, hayvana dönüştüm/ hayvan olarak öldüm, İnsan oldum./Öldüğümde yok olmayacağıma göre, neden korkayım?/ İnsan gibi ölünce, melek olacağım/ Ve meleklikten vazgeçtip/hiç bir aklın ermediği o şey olacağım/ ...Hiç şüphesiz biz O’nunuz ve O’na döneriz.” Mevlâna’nın gözlemi böyleyken, Hegel, “çiçek, meyvanın ortaya çıkmasına yol açar, ama meyvenin ortaya çıkması için de, çiçeğin ortadan kalkması gereklidir; demek ki üremenin gerçeği, hem çiçek hem meyva olmaktır,” demektedir, “Ölüm, hem yokoluşu, hem yeniden doğuşu sağlayan koşuldur.” 

Hegel, bu düşüncesini toplumsal alana “köle ile efendi arasındaki karşıtlık” örneğini vererek taşır. Tarafların her ikisi de ölüm kalım savaşı vermektedirler, ancak bu savaş sembiyotik yani her ikisini de besleyen bir savaştır. Köle savaşı kaybeden taraftır. Efendiye hizmet etmeye mahkûm olur, ancak onu esareten kurtaran da bu mahkûmiyet sürecidir; zira, çiçeğin meyvaya dönüştüğü gibi kölelik de azadlığa bükülür. Dahası bu süreçte, bilinçlenecek, dünyaya ilişkin gerçek bilgiye kavuşacaktır. Hegel’in gerçek bilgi dediği “’ben’in ‘biz;’ ‘biz’in de ‘ben’ olduğu” ruhani (tinsel) bir dünyanın bilgisidir ki, bunun telmihi de Ruh (Tin) dediği varlıktan başka birşey değildir. 

5 Ağustos 2012 Pazar

serzeniş

şimdi ne desem ne anlatsam boş kime neyi niye anlatacağım ki bu kadar adi olmak zorunda mıydı saf ve temiz kalamaz mıydı herşey herkes bu kadar mı zor ya.....

31 Temmuz 2012 Salı

1998 de yazmaya başladığım defterlerim var mesela 2 si siyah kaplı, biri yeşil kadife kaplı, biri koyu kahverengi saman kağıtı sayfalları olan...bir suru ülkelere beraber yanımda götürüp kimse görmeden bişiler not ediyorum..evet bunu hala yapıyorum

29 Temmuz 2012 Pazar

BIR ISTANBUL YAZISI

Yaklaşık 2 haftadır yoktum döndüm ama çok özlemişim lan ne bileyim Şişhaneden Unkapı köprüsüne inen yoldaki manzarayı yada Unkapı köprüsünden geçerken bir yanda Balat bir yanda Eminönü- Topkapı manzarasını ne St Petersburg daki Neva nehri manzarasına ne de ne bileyim Balkanların biryerlerinden biryerlerine giderken engin Dalmaçya manzarasına değiştirmem ben.. Tamam oralar da gerçekten çok güzel gidilesi görülesi yerler devamı yok yani ben İstanbulluyum ya tamam belki İstanbulun en büyük varoşunda oturuyor olabilirim ama  yine de ne bileyim şehrimi çok seviyorum her köşesini nemiyle bunaltıcı sıcağı ile öküzü ile kaba saba insanları ile İstinyesi ile Taksimi ile Modası ile  bana aitler biraz benler belki ben onlarım... Dünyanın herhangi bir köşesine gidebilirim belki bir kaç sene yaşaya da bilirim hatta bunun için can atıyor da olabilirim ama dönüp dolanıp geleceğim yer tam da burası işte öle.. 

24 Temmuz 2012 Salı


Bu Ayrılık

Kusuruma bakmayın benim, dostlar, 
bağışlayın beni.
 Ben davullara,
bayraklara aldırmayan bir padişahın yoluna düşmüşüm, 
deli divane olmuşum. 
Çok uzaklardan yürüyen bir adam gibiyim ben, 
çok uzaklardan geçen bir hayal gibi.
 Ama yok da sayılmam hani, var olan bir şeyim ben. 

Haydi ben bensiz geleyim, sen sensiz gel.
Ne varsa şu ırmağın içinde var, soyunalım iki can, dalalım şu ırmağa, hadi.
 Bu kupkuru yerde yakınmadan gayri ne gördük, 
bu kupkuru yerde ne gördük zulümden gayri. 

Bu ırmakta ne ölmek var bize, 
bu ırmakta ne gam var, ne keder var, ne dert. 
Bu ırmak alabildiğine yaşamaktan, bu ırmak iyilikten, cömertlikten ibaret. 

Durma, çabuk gel, gelmem deme. 
Ne evet demek yaraşır sana,
ne hayır, dostum, senin şânına sadece gelmek yaraşır.    
Nasıl olduğunu bilmeden seviyorum seni, ne zaman, nerede ?
Dolaysız seviyorum seni sorgusuz ve onursuz,
Böyle seviyorum seni, bilmeden başka bir davranış;

başka bir yolumuz var mı ki seninle benim, 
böyle yakınken göğsümde benim olan ellerin,
böyle yakınken düşümle kapanmış gözlerin.

22 Temmuz 2012 Pazar

bir kaşık su da birini boğabilir misiniz?? benim, o birini boğmak için bir kaşık suya ihtiyacım bile! yok insan kendi kendini bitirir öldürür yok eder... nerde kalmıştık hayat?? ordan devam eder gider.. insanlar gelir insanlar geçer hayatımızdan sabit olan kişinin tözüdür sonuçta değil mi? 

15 Temmuz 2012 Pazar

insanların keşke sağ tıklayıp "özellikler"ini görsek,kastıysa "yenile"sek,uzaktaysa "kopyala"sak,sinirlendiriyosa "yapıştır"sak 

23 Haziran 2012 Cumartesi

Melody Gardot - Love Me Like a River Does

Gürcistan-Tiflis

Tiflis...

Mütemadiyen yeni bir yerlere gitme meraklısı bir insan olduğum için sürekli canım sıkıldıkça internetten ucuz uçak bakan biriyimdir neresi olursa vizesiz bi hobi haline geldi bu durum artık:) Böyle zamanlardan birinde Tiflise 200-250tl arası gidiş Trabzon dönüş uçak bileti gördüm uygun geldi alayım cuma akşam iş çıkışı giderim pazartesi de işten izin alırım 3 gün tatil yaparım iki yer görürüm havam değişir diye aldığım bir bilettir.. Tiflis in soğuk olacağını tahmin ediyordum biletimiz ucuz bilet olduğu için saçmasapan bir saatte gecenin üçünde Tiflise indik havalimanında merdiven altında sabaha uyuduk hiç havalimanından dışarı çıkmadık neyse sabah oldu çıkıp bir otobüs falan bakalım dedi Allah ım size kapı otomatik kapı açılınca yaşadığımız şoku anlatmaya kelimeler yetmez o nasıl bir soğuiktur dışardan yüzüme vuran:D nasıl geri içeri kaçtığımızı anlatamam. Doğru havalimanı tuvaletine girdik yorgan gibi kalın kabanlarınımızın altına 2 kat kazakların üstüne hırka takviyesi pantolon altına pijama takviyesi şapka atkı takviyesi yapıp kapıdan dışarı adım atabildik bir de gördük ki bi tren istasyonu var hemen karşıda gittik içeri girdik benim bozuk rusçam onların yarım yamalak ingilizceleri anlaştık öğrendik ki tren beklemeye gerek yok otobüs var birazdan gelecek daha ucuz tam sehir merkezine gidiyor dediler saat 6,30-7,00 civarı neyse bomboş düz arazi havalimanından çıktığımız kapının önüne geldik otobüs 5 dakka içinde ordaydı bindik bekliyoruz ki şehir merkezine götürcek bizi ama şehir mehir yok ortada şehir merkezi diye modern köye geldik:) 

 Gitmeden önce yaptığım araştırmalar sonucunda bizi evinde misafir edecek Amerikalı Yahudi birini de ayarladık bizi tifliste agırlayacak gezdirecek ve hic bir beklenti ve ücret talebi olmayacak olmaz demeyin oluyor neyse telefonuna mesaj bıraktık buluşcağımız yeri daha önceden sözleşmiştik gittik beklemeye başladık yaklaşık yarım saatlik bir beklemenin ardından Ben geldi ve evine doğru yollandık..Bu arada Ben adındaki bu arkadaşı Amerika devleti gürcistana gürcüce öğrenmesi ve yerel kültürü tanıması için yollamış belli ki geleceğin ajanı olacak kişi:) Tiflis te old town da 2 tane litvanyalı 1 tane belçikalı ile 2 katlı eski bir evde yaşayan bu insanların hayatına bir kaç günlüğüne bulaşmış olmak çok güzel.. 2 Litvanyalı(bu arada litvanyalılar biri kız biri erkek sevgililer) ve belçikalı çocukta staj için gelmişler AISEC tarzı birşey sanırım..Ev bulunduğu konum nedeniyle eski sovyetleri buram buram hissettiren sanki Dostoyevski nin romanlarından bir köşe gibi komin halinde yaşayan bir grup genç insan ve yıkılmak üzere olan bir bina..


Tiflis minnacık küççük bir şehir yürüyerek tüm şehri gezebilirsiniz. Öyle bizdeki gibi çok acayip bir tarihleri tarih eserleri yok belli başlı hemen her ülkede olan klasik kaleler atlı kurtarıcı heykelleri var bir şehir havasından ziyade bir kasaba havasına sahip bir yer Tiflis. Yani yüksek beklentileri olmamalı Tiflise gidecek olan insanların kafa dinlemek isteyen şarap tatmak isteyenler gitsin. Zira Tiflis deyince ilk akla gelen bir muhteşem şaraplar iki sülfür hamamları.. Bu iki aksiyon dışında değişik ilginç birsey yok Hep dedikleri gibi inanılmaz şarapları var küçük lokal şarap butiklerinde litrelik plastik şişelerde satıldığını görünce şok olup hayallerim tam yıkılmışken girdiğimiz şarap butiklerinden birinde satıcı bayan tattırım için bardakları çıkarıp denettirdiği şaraplardan sonra litrelerce çeşit çeşit şarap alıp çıktım. Tadını anlatmaya kelimeler yetmez bence ben çok beğendim içimi kolay semi sweet şarap sevenlerin bir ayağı hep Tiflis te olmalıdır. litresini 10-15 tl ye aldığınız şarapları sokaklarda boş boş gezerken tüketmenin verecegi hazzı hele hele Kura boyunca akşam hava karardıktan sonra loş ışıklar altında buz gibi havayı ısıtan (zira aralık 2011 de gittim) koca bir bardak şarabın verdiği tadı hiç bir yerde alamazsınız denemeden ölmeyin derim! gecenin bir yarısı elimde şarap bardağı yanımda cello dersi aldığım dönemlerden ben gidiyorum gelirmisin diye öylesine sorduğum soruya evet demiş ve ertesi gün bilet alıp benimle Tiflise gelen arkadaşımla aldık elimize şarabı evdekilerden sıkıldık biz bi hava alıp gelelim diye çıktık dışarı kura boyunca yürüyüp şarabımızı içtik açık olan kura boyunca konumlamış cafe barlara uğrayıp alkol takviyesi yaptık en son eve yakın biryerlerde 7/24 acık olan bir yer de biraz patates kızartaması cila niyetine de biramızı içip sokaklarda dans ede ede eve döndük. Eve döndüğümüz de litvanya ve belçika uyumuş amerika hala uyanıktı adam günde 3-4 saat uyuyor onun dışında sürekli birşeyler öğrenme çalışma çabasında acıkcası imrendim hiç böyle bir insan olmadım hayatım boyunca :)) neyse bizi içkili görünce hemen bi çay yaptı içine de odasında sakladığı baldan koydu:) o an cok komikti mutfakkta çayımı içerken adam elinde kavonoz balla geldi hişşşş diye sus yapıp balı çaya kattı sanırsın hababam sınıfında tereyağını saklayan şaban :D ne güldüm hayatımda bal sevmem aslında ama bu getirdigi özel saf bir baldı ilk defa ballı çay içtim sayesinde :D

çayımı içip gittim yattım o hala uyanık bilgisayrada birsey search ediyordu sabah bizden erken kalmış :) neyse sese bizde kalktık stajyerler işe falan gitti bizde arkadaşımla evdeki banyoyu kullanmak istemeyişimizden sülfür hamamlarına gidelim dedik havlularımızı aldık cıktık dışarı sülfür banyolarıda hepsi aynı yerde konumlanmış acık adres veremeyecegim kura boyunda işte yürüyün görürsünüz nette bir sürü tarifi de var zaten... dışbinası çinili olana gittik diğerlerinin içine girdik baktık önce tanıtım yapıyorlar fiyat falan konusuyorsunuz yaklaşık 40 tl civarı hemen hepsi dış binası çinili olan hamamı azeriler işletiyor parayı ödedikten sonra anlatık azeri oldukları zira türkce konusmadılar kendi aralarında rusça konusuyorlar bizle ingilizce konuşuyorlardı nereli olduklarımızı sorduklarında öğrendik ki azeriler sonra başladık türkçe konuşmaya.. havlu falan götürmenize gerek yokmuş zira tek kullanımlık 3-5 liraya havlu terlik den oluşan bir paketleri var hamamda satılıyor. Gözgöz suitler şeklinde hamamların içi suitin birini kiraladık bir bölüm soyunma odası bi bölüm tuvalet lavobo bir bölümde sülfürlü havuz duş ve mermerden bir masaj yatağından oluşuyor kitliyorsun kapını içerisi sana ait kiraladığın saat boyunca.. sevgilisi ile gidenler için çok hoş olabilir.. masör de dahil di bu 40 tl nin içine biz içerde çimerken kapı çalındı azeri bi kadın geldi yatırdı bizi mermer yataga masaj yapmadı bildiğin küççükkene annemin beni yıkadığı gibi hatur hutur çitileye çitileye yıkadı valla bu masaj değil diye iç gecirsem de ses etmedim zira öylece uzanıp yıkanmak hoşuma gitti kemiklerim eridi valla buz gibi havada içim ısındı temizlendim paklandım:D  hamamdan çıkıştada sac kurutma makinası veriyolar sacımızı başımız kuruttuk tam o sırada azeri bi bohçacı hamamdan içeri girdi hamam sahibi kadının ahbabı ara ara uğgrayıp birseyler satıyormuş eee bohçasına baktık ama bişi almadık sohbet ettik falan bir de çay ikram ettiler  yanında erzurum şekeri ile hamam dan sonra cok iyi geldi sonra çıktık


 Rustavalli de müzeye girdik kilisleri gezik parlemento binasını gördük aralara saklanmış niş cafelerde oturup filtre kahvemizi yudumlayıp yanında çikolatalı kekimizi yedik hiç bir şey yapmadan oturup çalan dingin sessiz müziğee kulak verdik..Ne iyi etmişiz de gelmişiz dedik istanbulda burda gecirdiğimiz gibi bir 3 gün gecirmeye çalışsak emin olun daha çok para harcardık. İnsanın bazen gidesi gelir, etrafına yabancılaşmak ister ya işte o zamanlarda gidilecek bir Tiflis..


Etraf o kadar çok yabancı kaynıyor ki hiç Gürcü biriyle oturup iki kelam etmemiş olmamızı garipsedik sonradan bir de ömrü hayatımda sokağa bu kadar çok sümküren balgam atan tüküren bir ülke görmedim valla 3 adımdan birinde yerde mutlaka bir iğrençlik var neden böyle anlamadım..




Tiflisten otobüsle Trabzona geçeceğimiz için son gün Ortachala otogarına gittik tüm otobüscüler türkçe biliyor otogarda bir de esnaf lokantası var yola çıkmadan önce pilav üstü kurumuzu da yedik artık otobüs yolculuğuna hazırdık ama o ne biçin bir otobüs hiç türkiyedekiler gibi değil servis yok otobüslerin içi koltuk arası dar kokuyor berbat ötesi enterasan yollardan geçip Türkiye ye Sarp ssınır kapısından girmek sureti ile trabzona ulaşmış olduk Trabzon için ayri bir başlık aşmak lazımm

16 Haziran 2012 Cumartesi

2012 16 Haziran en güzel doğum günü hediyemi tarihe not düşmek istiyorum soprano Pervin Çakar eşliğindeki IKSV nin Aya İrini de düzenlediği çello konserine için bilet.. akşam üzeri yedi gibi güneş hafiften batmaya başlamış dingin bir hava ellerde şarap kadehleri tertemiz Topkapı bahçesinin çimleri üzerinde oturup konser saatini beklemek konsere ilişkin beklentiler üzerine konuşmak insana yaşadığını hissetiren anlardan biri olsa gerek.. işte benim istediğim şey işimden çıkmışım gelmişim en çok seven kişi ile birlikte en çok sevdiğim bir konsere..daha ne olsun ki 

Teşekkürler beni benden çok seven insan:) benden çok bana tahammül ettiğin için hayatımda bulaştığın için seni senin istediğin gibi olmasa da  sevdiğim gibi seviyorum işte..

Hırvatistan-Zagreb (Mayıs 2011)

Gitmeden önce sizi misafir edecek birilerini bulun. Şehirin ve ülkenin bir parçası olabilmek için otel yerine şehirde yaşayanlardan birinin evinde kalmak gerek.. Küçücük bir havaalanına sahip. Havaalnında inip tek yön olan çıkış kapısının hemen önünde her saat şehir merkezine yakın otogara gidebiliyorsunuz. Otogarın önünde direk şehir merkezine tramvaylar var ki bu tramvaylar pekçok avrupa ülkesindeki gibi aylık kartlar ile çalışıyor ara ara genelde aybaşlarında kontroller yapılıyor ama ben bilet falan almadım konrole de denk gelmedim gelsemde bilmiyordum turistim demeyi planlıyordum :P otogardan 7-8 durak sonra şehir merkezine ulaşmış oluyorsunuz Bana Jelac adıdır at üstünde bir kumandan sizi selamlıyor osmanlı kuşatmasından şehiri bu adam kurtarmış meydanının hemen sağındaki binaya beko ve thy bina giydirmesi yapmış güzel bi reklamları vardı:) sevindirici ülkemiz firmalarını yurtdışına açılmış görmek.. meydan genel bir buluşma yeri kücük bir saat kulesinin dibi bizdeki taksim burgerking önü yada galatasaray önü gibi bir yer.. Zagrebe gelmeden önce tanıştığımız sevgili Barbara ile de bu saat kulesinin önünde buluştuk. Barbara bizi çok sıcak karşıladı, hoşgeldiniz falan gibi ayrıntıları geçtikten sonra saatinden geç olmasından dolayı evine gitmek üzere yola koyulduk, ama eve gitmeden bize snack ısmarlamak istedi evde ikarm edecek birseyi yokmuş velhasıl bi börekciye gittik bizdeki gibi lezzetli olmasa da burda da böreğe borek diyolar ve aynı şekilde yapılıyor. Börekerimizi yerken sevgili arkadaşımız Barbara nın avrupa birliği diplomatı olduğunu ve aslen slovakyalı oldugunu iş dolayısı ile Zagrebte bulundugunu şaşırarak öğreniyoruz ve evine gidiyoruz biz gitmeden temiz çarşafları pijamalrı havluları hazır etmiş bunları takdim etti bir kez daha şok olduk çünkü beklemediğim bir durumdu bir avrupalının bu kadar misafirperver olacağı... tek gece burda kalıp ertesi gün sabah erkenden plitvice falls a gitmeyi planlamıştık ki dönüşte eşyalarımızı alıp internette bulduğumuz ivanın evine gececektik ama barbara bizi birkez daha şaşırtıp evinin anahtarını verdi ve kendisi ertesi gün kardesinin doğumu icin slovakyaya gitti anahtarı alt komşuya verip plitvice ye gitmek üzere yola çıktık

Plitvice beni öldürsünler buraya gömsünler diyebileceğim bir yer. 2 saatlik bir yolculuk sonrasında ulaşabiliyorsunuz. otogardan direk otobüsle gidilebiliyor.80 kuna civarıydı yanılmıyorsam.. irili ufaklı bir sürü şelalelinin bulunduğu göllerin ve yeşilin harika oldugu bir yer temiz düzenli doğal dünyanın ilk 10 şelalesinden birisidir plitvice. Tüm günü burada harcıyorsunuz plitvice den dönmek üzere otobüs durağında beklerken bir taksi önümüzde durdu gelin sizi sehre götüreyim dedi yok mok dedik pahalıdır die neyse adamla pazarlık yaptık 100 kunoya şehirdeydik akşamında da Hırvat arkadaşımız Ivan ile buluştuk Ivan bizi once bir tatlıcıya götürdü organik sütlü tatlıların yapıldıgı üniversite yakınlarında bir yer.. Devamında da bir sürü çeşit içkileri deneyebileceğimiz arkeoloji müzesinin bahçesine konumlanmış bar bistro tarzı biryere gittik Ivan kendi arkadaslarını da toplamıştı 10 kişiden 7 sinin adı Ivan olması cok komigimize gitmişti :D  incirli muzlu çilekli tam adını bilemeğim bi sürü çeşit shotlar denedik bu geceyi de boylece tamamlayıp Barbarann bize verdiği anahtarlarımızla eve döndük uyuduk ertesi sabah dışarı cıktık kahvaltı yapalım en afillisinden diyerekten ama nerdeee Hırvatistan ın  kahvaltı kültürü yok sokaklar cafeler ile dolu ama cafelerde sadece içecek var sokak aralarındaki fırınlardan aldığınız pogca borek tarzı seyleri alıp gelip bu cafelerde oturuyorsunuz cayınızı soyluyorsunuz kahvaltınızı yapıyorsunuz ama bizdeki gibi serpme kahvaltı yapacagınız bi yer yok varsa da pahalı oteller de vardır normal sokak cafelerinde yiyecek yok hala inanamıyorum cok tuaf bizim gibi yemege düşkün bir ülkede böyle bir durumla karılaşmış olmak...

Mayıs Haziran aylarında çilek festivvalleri var heryerde ucuza organik çilekleri üzerine pudra şekeri dökmeden afiyetle gezerken yiyebilirsiniz

Bir de öylesine girdiğim bir mağazadan bi çanta beğenmiştim turist oldugumu vergi ödemek istemediğimi söyleyince %75 indirim alınca gözlerim büyüdü resmen :))

Dönüşte de yine geldiğimiz yolu kullanarak havaalanına ulaşıp bir kac günlük gezimizi tamamlamış olduk