31 Temmuz 2012 Salı
29 Temmuz 2012 Pazar
BIR ISTANBUL YAZISI
Yaklaşık 2 haftadır yoktum döndüm ama çok özlemişim lan ne bileyim Şişhaneden Unkapı köprüsüne inen yoldaki manzarayı yada Unkapı köprüsünden geçerken bir yanda Balat bir yanda Eminönü- Topkapı manzarasını ne St Petersburg daki Neva nehri manzarasına ne de ne bileyim Balkanların biryerlerinden biryerlerine giderken engin Dalmaçya manzarasına değiştirmem ben.. Tamam oralar da gerçekten çok güzel gidilesi görülesi yerler devamı yok yani ben İstanbulluyum ya tamam belki İstanbulun en büyük varoşunda oturuyor olabilirim ama yine de ne bileyim şehrimi çok seviyorum her köşesini nemiyle bunaltıcı sıcağı ile öküzü ile kaba saba insanları ile İstinyesi ile Taksimi ile Modası ile bana aitler biraz benler belki ben onlarım... Dünyanın herhangi bir köşesine gidebilirim belki bir kaç sene yaşaya da bilirim hatta bunun için can atıyor da olabilirim ama dönüp dolanıp geleceğim yer tam da burası işte öle..
24 Temmuz 2012 Salı
Bu Ayrılık
Kusuruma bakmayın benim, dostlar,
bağışlayın beni.
Ben davullara,
bayraklara aldırmayan bir padişahın yoluna düşmüşüm,
deli divane olmuşum.
Çok uzaklardan yürüyen bir adam gibiyim ben,
çok uzaklardan geçen bir hayal gibi.
Ama yok da sayılmam hani, var olan bir şeyim ben.
Haydi ben bensiz geleyim, sen sensiz gel.
Ne varsa şu ırmağın içinde var, soyunalım iki can, dalalım şu ırmağa, hadi.
Bu kupkuru yerde yakınmadan gayri ne gördük,
bu kupkuru yerde ne gördük zulümden gayri.
Bu ırmakta ne ölmek var bize,
bu ırmakta ne gam var, ne keder var, ne dert.
Bu ırmak alabildiğine yaşamaktan, bu ırmak iyilikten, cömertlikten ibaret.
Durma, çabuk gel, gelmem deme.
Ne evet demek yaraşır sana,
ne hayır, dostum, senin şânına sadece gelmek yaraşır.
22 Temmuz 2012 Pazar
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)