Hastane kapısı önünde beklemeye başladığın o an. Hep o an da kalıyorsun zaman akmıyor. Saatler çalışmıyor...
O an da anlıyorsun küçük kelimelerin altında yatan büyük anlamlarıÇaresizlik!
Tek bir kelime insanı bu kadar acıtabilir mi? Beni daha çok acıtan bir kelime olmamış şu üçgünluk dedikleri Dünya da! Bununda ne demek olduğunu o anda anlıyorsun
Hastane kapısında beklerken anlıyorsun bu hayatta aslında hiç dert görmemişim.
O kapıda "ömrümden ömür gitti" derler ya gerçekten gidiyor bir yerlere ...yaşadığın her nefes yıl gibi geçiyor sen her nefeste yaş alıyorsun.
Ne kibrin kalıyor ne sen kalıyorsun Hiç olduğunu hissettiğin o çaresiz an...
Kapının ardından gelen o haber mevsimlerden baharı beraberinde getiriyor bian da karın altından çıkan bir kardelen gibi nefes almaya başlıyorsun.. Saatler tekrar çalışmaya zaman tekrar akmaya başlıyor Mucize!