Kaybedecek hiçbir şeyin kalmadığında, hayatın
karşısında ellerin cebinde
durusun. Kimse için ruhunun önünü iliklemez, hiçbir şey için yüzünü naylon bir
gülümseme ile ağırtmazsın. Kimse için derbeder kalbinin saçakları gibi sarkan
gömleğini içine sokmaz, onay mercilerinin hiçbirini iplemezsin. Mutlu musundur?
Hayır. Ama eyvallahsız olmanın da bir karşılığı vardır; içinde buruk, öfkeli,
kesintisiz bir ahmak ıslatan yağmurla gezersin. Hiç durmadan"şirinlik" yapmak
sanada zor geliyorsa "eyvallahsız" olmayı seçersin. Bu "kaybeden" omak,
"tutunamamak" değildir; bu,oyunu daha başından bırakıp gitmektir. Kazanmayı
bile reddetmektir. Kaybedenler "oyunu" hiç değilse bir kez oynamış; ama
eyvallahsızlar oyuna hiç dahil olmamıştır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder