14 Ocak 2013 Pazartesi

Bir Ece Temelkuran Yazısı

Kaybedecek hiçbir şeyin kalmadığında, hayatın 
karşısında ellerin cebinde 
durusun. Kimse için ruhunun önünü iliklemez, hiçbir şey için yüzünü naylon bir 
gülümseme ile ağırtmazsın. Kimse için derbeder kalbinin saçakları gibi sarkan 
gömleğini içine sokmaz, onay mercilerinin hiçbirini iplemezsin. Mutlu musundur?
Hayır. Ama eyvallahsız olmanın da bir karşılığı vardır; içinde buruk, öfkeli, 
kesintisiz bir ahmak ıslatan yağmurla gezersin. Hiç durmadan"şirinlik" yapmak 
sanada zor geliyorsa "eyvallahsız" olmayı seçersin. Bu "kaybeden" omak, 
"tutunamamak" değildir; bu,oyunu daha başından bırakıp gitmektir. Kazanmayı 
bile reddetmektir. Kaybedenler "oyunu" hiç değilse bir kez oynamış; ama 
eyvallahsızlar oyuna hiç dahil olmamıştır.




Hiç yorum yok:

Yorum Gönder