28 Eylül 2013 Cumartesi

Yalova-Sudüşen Şelalesi (Bi ümitle başlayan yolculuğun macerası )

İstanbuldan 11:30 deniz otobüsüyle başladı yolculuğumuz. Yaklaşık 1 saat 30 dakika kadar sürdü. Deniz otobüsü Terminal çıkışının sağ tarafında dolmuşlar var. Termal dolmuşlarına binip (ücret 3 tl) kalacağımız otelin önünde indik.  Otele yerleştikten sonra şelaleye nasıl gideriz yol tarifi almak için resepsiyondaki görevliye sorduk. Yürüme gideceğimizi söyleyince çok şaşırdı. Taksiye binsek 80 lira civarı bir ücret yazacağını ve yaklaşık bir saat kadar da bekleyeceği bilgisini istanbuldan yola çıkmadan öğrenmiştik. Yol tarifini aldıktan sonra yola koyulduk.

Hiç de hayal ettiğimiz gibi bir yol çıkmadı karşımıza J forumlarda veya blogglarda yazılanlar arasında da bahsedildiğini görmemiştik. Yollar dik ve güneş tepenizden vuruyorsa işiniz zor demektir. Sabah güneş doğmadan yapmanız gereken bir yürüyüşü tercih etmelisiniz. Bir yandan terliyor bir yandan su içiyor bir yandan da bir arabanın yaklaştığını duyup acaba bizi alır mı ümidi kaplıyor içimi : ) ama oturcak bir kişilik yer bile yok olsa kesin alır diyorum kendime : ) derken başka bir araç yaklaşıyor. Yol kenarına geçip aracın geçmesini beklerken araç yanımızda duruyor ve :
-“Nereye gençler?” sorusuna
-“Sudüşen Şelalesine!” cevabını verdiğimiz de
-“Hadi atlayın bizde oraya gidiyoruz.” cevabıyla şaşkın bir sevinç kpalıyor içimizi : )
Derken şoför koltuğunda Mustafa Bey ve yanında Fatma Hanım ile tanışma ve muhabbet etme şansını yakalıyoruz.. Şans  diyorum çünkü hayata dair o kadar güzel şeyler anlattılar ki ikisi de, yaşadıklarından verdikleri örneklerle muhabbet baya bi koyulaştı ki biz şelale yolunu çoktaaaan geçmişiz de haberimiz yok : ) aslında ufak bi pınar gördüm de “burası o şelale değildir. İlerdedir büyük ihtimal” diye uyarmamıştım. Karşı yönden gelen araca sorunca şelaleyi baya bi geçtiğimizi öğreniyoruz. Fakat sorun değil muhabbete devam ediyoruz. Su düşen şelalesi tabelasını gördüğümde az önce içimden geçen “burası o şelale değildir. İlerdedir büyük ihtimal” sözünün tersi olduğunu anlıyorum!
Aracı uygun bir yere park ettikten sonra toprak yoldan aşağıya iniyoruz. Şelaleye giden yol üzerinde gözlemeci var birer gözleme yiyelim diyor Mustafa Bey. Gözleme yerken de muhabbet devam ediyor. Çaylarımızı da içtikten sonra şelaleye gidiyoruz. Buz gibi suyu var şelalenin. Ayakkabıları çıkarıp suyun içinde biraz duruyoruz ve resim çekiliyoruz.
Şelale öyle hayal ettiğimiz gibi büyük bir şelale değildi. Sanırsınız 10m yukarıdan biri kovayla su döküyor. Küçük bir şelale. Ama resim çekilmek için güzel bir yer. Bol bol resim çekiyoruz.
Su düşen şelalesine gitme planı yaparken acaba çadırda mı kalsak diye düşünmüştük. Çünkü şelaleye en yakın otel yaklaşık 7-8 km uzaklıkta. Ama şelale yolunda anlıyoruz ki buralarda çadır falan kurulmaz. Arazi buna müsait değil. Ayrıca yabani hayvanlarında tehlikesine maruz kalabilirsiniz. Yol üzerinde bir iki yerde vardı düz bir alan. Ama inanın çılgın değilseniz yapacağınız bir iş değil. : )
Yolculuğumuzun dönüşünde de muhabbetimize devam ediyoruz. ilk önce Fatma Hanımı kaldıkları otele bıraktıktan sonra bizi de kaldığımız otele kadar aracıyla bırakıyor Mustafa Bey. Ne kadar teşekkür etsek azdır…


Burdan sonrasını da sen yaz hayatım. Beğenmediğin yerleri düzeltirsin. Ben kendimce yazdım :P

Bu kadarı yeter bence;)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder